Ο λόφος



Αγκομαχώ στη θέα του λόφου,

δεν έχω ιδέα τι κρύβεται πίσω του,


μα η καρδιά μου ζητάει να

μη γυρίσει πίσω.


Ο αέρας μπαίνει με δυσκολία

στο στήθος μου,


και δυο ρυτίδες χορεύουν

στο μέτωπό μου.


Πότε άλλαξαν όλα και

πότε έγινα αυτή που είμαι,


ρωτάω το δέντρο που στη

σκιά του κούρνιασα.


Ένιωσα πολλά, μα τούτο το συναίσθημα

που κλωτσάει στο στέρνο μου


είναι πρωτόγνωρο και με καταδιώκει

καθώς συνεχίζω το δρόμο μου,


μοναδικός μου φίλος,

εχθρός και συνοδοιπόρος.



Αλεξάνδρα Σωτηροπούλου







0 views

Recent Posts

See All